WYDZIAŁ ORIENTALISTYCZNY UW
Kierunek: Orientalistyka
3 specjalności: kultura Starożytnego Wschodu – asyriologia, kultura Starożytnego Wschodu – egiptologia, kultura Starożytnego Wschodu – hetytologia
STUDIA DRUGIEGO STOPNIA STACJONARNE
Studia drugiego stopnia na kierunku orientalistyka, specjalność kultura Starożytnego Wschodu – asyriologia, kultura Starożytnego Wschodu – egiptologia, kultura Starożytnego Wschodu – hetytologia trwają 2 lata (4 semestry) i kończą się nadaniem tytułu magistra.
II. Kwalifikacje absolwenta
Absolwent studiów dziennych magisterskich na kierunku orientalistyka ze specjalnością kultura Starożytnego Wschodu – asyriologia opanuje poszerzony materiał i będzie posiadać gruntowną wiedzę pozwalającą na interpretację, dzięki znajomości metodologii naukowej, różnych zjawisk kultury Wschodu Starożytnego. Będzie stosował wybraną metodologię badań z zakresu:
- literaturoznawstwa i kulturoznawstwa lub
- nauk historycznych.
Absolwent studiów dziennych magisterskich na kierunku orientalistyka ze specjalnością kultura Starożytnego Wschodu – asyriologia potrafi czytać i tłumaczyć teksty klinowe w języku sumeryjskim i akadyjskim oraz opanuje w zakresie podstawowym język hebrajski biblijny.
Wiedza zdobyta podczas studiów magisterskich daje możliwość znalezienia pracy w różnych instytucjach upowszechniania kultury (muzea, media, wydawnictwa etc.) oraz edukacji międzykulturowej.
Absolwent będzie mieć wpojony nawyk ciągłego kształcenia się i przygotowanie do kontynuacji edukacji na studiach trzeciego stopnia (doktoranckich).
Absolwent studiów dziennych magisterskich na kierunku orientalistyka ze specjalnością kultura Starożytnego Wschodu – egiptologia opanuje poszerzony materiał i będzie mieć gruntowną wiedzę pozwalającą na interpretację, dzięki znajomości metodologii naukowej, różnych zjawisk kultury starożytnego Egiptu. Będzie znać metodologię badań z zakresu:
- literaturoznawstwa i kulturoznawstwa lub
- nauk historycznych.
Absolwent studiów dziennych magisterskich na kierunku orientalistyka ze specjalnością kultura Starożytnego Wschodu – egiptologia potrafi odczytywać i tłumaczyć teksty hieroglificzne w języku egipskim (w jego różnych stadiach rozwoju) oraz będzie znać w zakresie podstawowym język egipski demotyczny.
Wiedza zdobyta podczas studiów magisterskich daje możliwość znalezienia pracy w różnych instytucjach upowszechniania kultury (muzea, media, wydawnictwa etc.) oraz edukacji międzykulturowej.
Absolwent będzie mieć wpojony nawyk ciągłego kształcenia się i przygotowanie do kontynuacji edukacji na studiach trzeciego stopnia (doktoranckich).
Absolwent studiów dziennych magisterskich na kierunku orientalistyka ze specjalnością kultura Starożytnego Wschodu – hetytologia opanuje poszerzony materiał i będzie mieć gruntowną wiedzę pozwalającą na interpretację, dzięki znajomości metodologii naukowej, różnych zjawisk kultury Wschodu Starożytnego, zwłaszcza Azji Mniejszej. Będzie znać metodologię badań z zakresu:
- literaturoznawstwa i kulturoznawstwa lub
- nauk historycznych.
Absolwent studiów dziennych magisterskich na kierunku orientalistyka ze specjalnością kultura Starożytnego Wschodu – hetytologia potrafi odczytywać i tłumaczyć teksty klinowe w języku hetyckim i akadyjskim oraz opanuje w zakresie podstawowym inne języki starożytne Azji Mniejszej i grekę.
Wiedza zdobyta podczas studiów magisterskich daje możliwość znalezienia pracy w różnych instytucjach upowszechniania kultury (muzea, media, wydawnictwa etc.) oraz edukacji międzykulturowej.
Absolwent będzie mieć wpojony nawyk ciągłego kształcenia się i przygotowanie do kontynuacji edukacji na studiach trzeciego stopnia (doktoranckich).
III. Opis przedmiotów
A. Przedmioty kształcenia ogólnego
1. Przedmiot ogólnouniwersytecki
Treści kształcenia: Wykład monograficzny lub inny przedmiot z oferty WO lub UW. Przedmiot dobierany przez studenta z zakresu przygotowywanej przez niego pracy lub rozwijający jego wiedzę z dowolnej dziedziny.
Efekty kształcenia: Student poszerza swoją wiedzę o wybranej dziedzinie badań, uzupełnia aparat pojęciowy i metodologię.
B. Przedmioty podstawowe
1. Wstęp do badań naukowych
Treści kształcenia: Zajęcia mają na celu przygotowanie studentów do pracy badawczej i zapoznanie z warsztatem badawczym w obszarze nauk humanistycznych, zwłaszcza w dziedzinie kulturoznawstwa. Główny nacisk położony zostanie na metody gromadzenia, selekcjonowania, krytyki i analizy źródeł historycznych oraz o charakterze źródeł historycznych (metody historii), a także zastanych i wywołanych źródeł i tekstów antropologicznych i socjologicznych (metody badań jakościowych i ilościowych). Osobny blok zajęć poświęcony zostanie tekstom kulturowym wytwarzanym przez codzienność i życiowe otoczenie. W toku zajęć szczególna uwaga poświęcona zostanie typowym źródłom, warunkom i specyfice badań oraz trudnościom w interpretacjach tekstów dotyczących kultur krajów Azji i Afryki.
Efekty kształcenia: Student powinien być przygotowany do pracy badawczej z wykorzystaniem warsztatu badawczego nauk humanistycznych. Powinien znać metody krytyki i analizy źródeł historycznych oraz specyfikę badań dotyczących tekstów kultur Azji i Afryki.
2. Logika i semiotyka
Treści kształcenia: Wprowadzenie studentów w elementarne pojęcia i techniki logiczne, w tym przekazanie im zbioru praw logicznych stanowiących podstawę wszelkich rozumowań oraz podstawowych reguł inferencji. Program obejmuje też klasyfikację rozumowań i elementy nauki o systemach symbolicznych, szczególnie językowych. Kurs przedstawia podstawy semiotyki dla słuchaczy bez uprzedniego przygotowania filozoficznego. Głównymi tematami są: podstawowe paradygmaty nauki o znaku, zasadnicze koncepcje znaczenia, odnoszenie się wyrażeń, symbole, ikony, analogie, metafory, pojęcie informacji.
Efekty kształcenia: Student powinien mieć opanowane schematy rozumowań i umieć oceniać ich prawidłowość. Winien znać zagadnienia analizy logicznej i umieć je zastosować do badań nad kulturami orientalnymi.
C. Przedmioty kierunkowe
1. Konwersatorium orientalistyczne
Treści kształcenia: Zajęcia o charakterze panelowym z udziałem wykładowców, doktorantów i studentów omawiające dane zagadnienia w aspekcie porównawczym, odbywane w ramach zespołów: języków, literatur i kultur, filozofii i religii, dziejów i zagadnień społeczno-politycznych. Zajęcia mają poszerzyć wiedzę studenta o kulturach orientalnych, nauczyć go umiejętności dyskusji, obudzić zainteresowanie kwestiami wychodzącymi poza ścisły program studiów.
Efekty kształcenia: Student powinien poszerzyć swoją wiedzę w wybranej dziedzinie, umieć porównać poszczególne zjawiska w różnych kulturach, zrozumieć przyczyny ich odmienności. Winien nauczyć się dyskutować, samodzielnie formułować opinie i prezentować swoje sądy.
2. Przedmiot metodologiczny
Treści kształcenia: Przedmiot do wyboru (np. językoznawstwo, literaturoznawstwo, wstęp do badań historycznych, wstęp do etnologii, filozofia religii), realizowany w WO lub UW, który ma zapewnić studentowi podstawową wiedzę metodologiczną z danego zakresu.
Efekty kształcenia: Student zdobywa aparat pojęciowy i narzędzia niezbędne do napisania pracy magisterskiej w wybranym zakresie.
3. Przedmiot do wyboru
Treści kształcenia: Wykład monograficzny lub inny przedmiot z oferty WO lub UW. Przedmiot dobierany w porozumieniu z promotorem pracy, rozwijający wiedzę studenta, z zakresu przygotowywanej przez niego pracy lub poza nim.
Efekty kształcenia: Student poszerza swoją wiedzę o wybranej dziedzinie badań, uzupełnia aparat pojęciowy i metodologię.
D. Przedmioty specjalnościowe
1. Literatura Wschodu Starożytnego (konwersatorium)
Treści kształcenia: Pogłębianie znajomości piśmiennictwa sumeryjskiego, akadyjskiego i hetyckiego (specjalność kultura Starożytnego Wschodu – asyriologia i kultura Starożytnego Wschodu – hetytologia) oraz egipskiego (specjalność kultura Starożytnego Wschodu – egiptologia); lektura i szczegółowe omówienie wybranych tekstów związanych z tematami prac magisterskich i innymi zagadnieniami.
Efekty kształcenia: Dobra znajomość literatury wybranego obszaru, umiejętność prawidłowej interpretacji tekstu, zwłaszcza na określonym tle kulturowym.
2. Historia Wschodu Starożytnego (konwersatorium)
Treści kształcenia: Rozszerzanie wiadomości nt. zjawisk historycznych charakterystycznych dla Wschodu Starożytnego (specjalność kultura Starożytnego Wschodu – asyriologia i kultura Starożytnego Wschodu – hetytologia) oraz starożytnego Egiptu (specjalność kultura Starożytnego Wschodu – egiptologia).
Efekty kształcenia: Dobra znajomość procesów historycznych i kulturowych charakterystycznych dla wybranego obszaru.
3. Język egipski klasyczny
Treści kształcenia: Omawia się osobliwości gramatyczne, leksykalne, stylistyczne i paleograficzne tekstów pochodzących z różnych epok. Zajęcia te stanowią uzupełnienie lektury tekstów egipskich.
Efekty kształcenia: Szeroka wiedza o klasycznym języku egipskim.
4. Język koptyjski
Treści kształcenia: Zajęcia obejmują wprowadzenie do gramatyki wybranych dialektów języka koptyjskiego: bohairskiego, fajumskiego i achmimskiego. Gramatyki tych dialektów są przedstawiane metodą kontrastywną z gramatyką dialektu saidzkiego.
Efekty kształcenia: Opanowanie gramatyki trzech dialektów języka koptyjskiego na tle dialektu saidzkiego.
5. Gramatyka języka hebrajskiego (wykład i ćwiczenia)
Treści kształcenia: Wykład obejmuje naukę gramatyki języka biblijnego, jego fonologii, morfologii i składni.
Lektura wybranych fragmentów Starego Testamentu.
Efekty kształcenia: Znajomość podstaw gramatyki języka hebrajskiego biblijnego: student potrafi rozpoznawać, określać i tworzyć konstrukcje gramatyczne oraz czytać proste fragmenty Biblii.
6. Języki Azji Mniejszej
Treści kształcenia: Wykład stanowi przegląd dawnych języków małoazjatyckich, poczynając od najstarszych substratów, przez indoeuropejskie języki anatolijskie i nieanatolijskie, aż po hurycki i urartyjski. Studenci poznają w zarysie gramatykę i cechy szczególne każdego z tych języków.
Efekty kształcenia: Znajomość w zakresie podstawowym pism i struktury gramatycznej oraz zachowanego piśmiennictwa języków Azji Mniejszej.
7. Język grecki
Treści kształcenia: Podstawowy kurs języka greckiego klasycznego. Studenci poznają alfabet oraz gramatykę grecką. Lektura prostych tekstów.
Efekty kształcenia: Umiejętność czytania i rozumienia prostych tekstów w języku greckim.
8. Gramatyka języka demotycznego (wykład i ćwiczenia)
Treści kształcenia: Zajęcia obejmują zagadnienia morfologii i składni języka demotycznego. Zagadnienia te są przedstawiane metodą kontrastywną z morfologią i składnią klasycznego języka egipskiego, języka nowoegipskiego i języka koptyjskiego. Wykład wprowadza też w zagadnienia paleografii trzech podstawowych faz rozwoju pisma demotycznego.
W trakcie ćwiczeń studenci pogłębiają znajomość morfologii i składni języka demotycznego oraz pisma demotycznego przez lekturę tekstów demotycznych (od prostych inskrypcji przez dłuższe teksty o charakterze prawnym i gospodarczym, aż po rozbudowane utwory literackie).
Efekty kształcenia: Znajomość w zakresie podstawowym odmienności morfologicznych i składniowych języka demotycznego; umiejętność analizy kontrastywnej z innymi językami egipskimi oraz odczytywania i analizy tekstów.
9. Lektura tekstów akadyjskich
Treści kształcenia: Lektura i komentarz wybranych przez prowadzącego tekstów akadyjskich.
Efekty kształcenia: Umiejętność analizy treściowej i gramatycznej poznanych tekstów; poszerzona wiedza o kulturze Mezopotamii.
10. Lektura tekstów egipskich
Treści kształcenia: W trakcie zajęć studenci czytają i analizują teksty pochodzące z różnych epok i o różnym charakterze. Dobór tekstów zależy od prowadzącego, może być związany z tematami prac magisterskich studentów.
Efekty kształcenia: Umiejętność analizy treściowej i gramatycznej poznanych tekstów; poszerzona wiedza o kulturze starożytnego Egiptu.
11. Lektura tekstów koptyjskich
Treści kształcenia: W trakcie zajęć studenci czytają i analizują teksty w dialektach bohairskim, fajumskim i achmimskim (jako uzupełnienie do ćwiczeń z języka koptyjskiego). Prowadzący dokonuje wyboru różnych odmian tekstów (np. teksty biblijne, gnostyckie, hagiograficzne, gospodarcze, prawne).
Efekty kształcenia: Umiejętność analizy treściowej i gramatycznej poznanych tekstów; poszerzona wiedza o kulturze starożytnego Egiptu.
12. Lektura tekstów hetyckich
Treści kształcenia: Studenci zapoznają się z różnymi gatunkami piśmiennictwa hetyckiego, leksyką wybranych grup tekstów i terminologią specjalistyczną; prowadzi się też ćwiczenia w zakresie paleografii hetyckiej.
Efekty kształcenia: Umiejętność analizy treściowej i gramatycznej poznanych tekstów; poszerzona wiedza o kulturze hetyckiej.
13. Seminarium magisterskie asyriologiczne
Treści kształcenia: Szczegółowe omawianie wybranych tekstów i zjawisk kulturowych związanych z tematami prac magisterskich; doskonalenie warsztatu pracy asyriologa; prezentacja przez studentów rozdziałów prac magisterskich.
Efekty kształcenia: Student opanowuje technikę pisania pracy magisterskiej oraz dyskusji na tematy dotyczące przedmiotu jego badań. Zajęcia kończy przyjęcie przez prowadzącego pracy magisterskiej.
14. Seminarium magisterskie egiptologiczne
Treści kształcenia: Szczegółowe omawianie wybranych tekstów i zjawisk kulturowych związanych z tematami prac magisterskich; doskonalenie warsztatu pracy egiptologa; prezentacja przez studentów rozdziałów prac magisterskich.
Efekty kształcenia: Student opanowuje technikę pisania pracy magisterskiej oraz dyskusji na tematy dotyczące przedmiotu jego badań. Zajęcia kończy przyjęcie przez prowadzącego pracy magisterskiej.
15. Seminarium magisterskie hetytologiczne
Treści kształcenia: Szczegółowe omawianie wybranych tekstów i zjawisk kulturowych związanych z tematami prac magisterskich; doskonalenie warsztatu pracy hetytologa; prezentacja przez studentów rozdziałów prac magisterskich.
Efekty kształcenia: Student opanowuje technikę pisania pracy magisterskiej oraz dyskusji na tematy dotyczące przedmiotu jego badań. Zajęcia kończy przyjęcie przez prowadzącego pracy magisterskiej.